با افزایش روزافزون جمعیت و لذا نیاز فزاینده به مسکن و نیز ناکارآمدی سیستم های سنتی و متداول در تولید انبوه مسکن، رویکرد به روش های صنعتی تولید مسکن (ساختمان) ضروری و بایسته به نظر می رسد.

صنعتی شدن یکی از کلیدهای رشد از طریق رویکرد عمومیت یافتن کار ماشین در تمام زمینه ها محسوب می شود.

البته ماشینی کردن تولید با تغییر و تبدیل و تحول روش های تولید اگر منجر به افزایش بهره وری عوامل تولید نشود، بی فایده خواهد بود و لذا ضرورت دارد که استفاده از هر عامل، بهبود یافته و بیش از پیش موثر شود.

ساخت و تولید انبوه صنعتی مسکن نیازمند مدیریتی کارآمد است تا از یک طرف از فناوری های به روز دنیا و از طرفی دیگر از توانمندی های داخلی استفاده بهینه شده و خانه هایی ارزان با استانداردهای زیستی و کیفی مطلوب تولید شود.

اساسا بالا بودن قیمت نهایی مسکن مورد نیاز متقاضیان، مانع اصلی انبوه سازان است.

۳عنصر قیمت زمین، هزینه ساخت و سود حاصل از ساخت، قیمت نهایی مسکن را تشکیل داده که در کشور ما سهم هزینه زمین از قیمت نهایی مسکن ۴۰ تا ۵۰ درصد است.

امکان بهره گیری از فناوری پیش ساخته، کاهش هزینه تاسیسات و گرمایش و سرمایش در هر واحد تولید، همگی از عوامل کاهش قیمت تمام شده هر متر مربع زیربنا در پروسه انبوه سازی محسوب می شود.

به علاوه کاهش مدت ساخت برحسب متر مربع، بهبود کیفیت ساخت، امکان نوآوری و ابداع، استفاده بهینه از زیرساخت های شهری و ... بیانگر لزوم توجه به انبوه سازی یا تولید صنعتی ساختمان است.

در واقع انبوه سازی یا تولید صنعتی ساختمان، جریانی است که در تک تک مراحل ساخت و ساز از تامین منابع مالی گرفته تا اخذ مجوزهای لازم، انتخاب و کاربرد فناوری ساخت، فروش و بازاریابی، خدمات پس از فروش، مدیریت بهره برداری و ... را شامل می شود.

از خواص صنعتی کردن، ارتقای کیفیت، سرعت بیشتر، برگشت سریع تر سرمایه و درنتیجه اقتصادی تر شدن طرح، بالا رفتن مهارت نیروی انسانی پروژه و تنوع در ترکیب است.